Geachte heer Wassink,

De deskundigen wordt steeds kritischer als het om de consumptie van suiker gaat. En het heeft even geduurd, maar ook consument is zich hier inmiddels van bewust. Met fors negatieve omzetindexen op frisdranken en sappen als gevolg.  Ik vertel u niets nieuws. Als wereldwijd concern is Coca-Cola nauw betrokken bij – al dan niet gesponsord – wetenschappelijk onderzoek. In Brussel lopen heel wat lobbyisten rond om te zorgen voor regels die soepel genoeg zijn. En uiteraard heeft uw bedrijf een prachtig geformuleerd en maatschappelijk zeer verantwoord beleidsdocument, dat desgevraagd keurig door de voorlichter van dienst wordt opgelepeld.

Maar als ik dan in de supermarkt en in de horeca kijk, valt het me toch erg tegen wat ik daar zie veranderen. Er wordt wat gestunteld met gezondere alternatieven. Light was er al heel lang, tikje verwijfd. Dus kwam er Zero bij, voor de mannen. En een groene steviavariant met ‘minder suiker’, Coca-Cola Life. Waar je over de smaak van de eerste twee nog kunt twisten, is de laatste ronduit vies.

Op het eerste gezicht lijken dat prachtige initiatieven om de consumptie van suiker fors te verminderen. Alleen het is wel heel erg duaal. Want tegelijkertijd blijft de verkoop van Regular Coke wel volop gepushed worden. In folders, in actiestellingen en in ‘second placings’. In frisdrankautomaten op scholen en in bedrijven. Alle communicatie is nog altijd in ‘Regular’-rood’. Ik was op vakantie in Italië en daar werd gesampled met, u raadt het al, Coca-Cola Regular.
 
Uw producten kom ik overal in de wereld tegen, tot in het armste ontwikkelingsland. En overal is het nog altijd de oude vertrouwde Coca-Cola Regular. Ter compensatie worden er campagnes aan verbonden waarin mensen gestimuleerd worden om naar de sportschool te gaan. Maar je moet wel héél lang op de loopband staan om er een blikje Coke af te rennen. Onder maatschappelijke druk worden hier en daar wat sociaal wenselijke initiatieven genomen, maar ik mis de ambitie en daadkracht die bij een wereldspeler zouden passen.
 
En ergens ik snap het wel. Een verandering zo groot als deze is natuurlijk zeer ingrijpend. Veel ingrijpender dan alles wat er gebeurd is sinds aan het eind van de 19de eeuw een apotheker in Atlanta het drankje uitvond. Meer dan een eeuw leken het product en het merk onaantastbaar. Een symbool van energie en verfrissing, over de hele wereld. Maar volgens mij is het tijd om écht wat te veranderen. Disruptieve verandering is een term die laatste tijd veel voorbijkomt. En die lijkt me nodig om te voorkomen dat Coca-Cola eindigt als een van de dinosaurussen die de ijstijd even niet hadden zien aankomen. Of als Nokia, dat Apple even onderschatte.

Uw kernproduct zou een gezond product moeten zijn. Alleen dán is het bestaansrecht als groot en leidend merk op lange termijn verzekerd. Anders is het een kwestie van tijd voordat er op elke fles verplicht een grote tekst moet komen te staan: ‘drinken van cola brengt ernstige schade toe aan de gezondheid’. De kitscherige kerstvrachtwagen kan dan in hetzelfde museum als de Marlboro Man van weleer.

Hoe dat gezonde product eruit zou moeten zien? Geen idee. Misschien kan het gehalte suiker in Regular stapsgewijs en langzaam verlaagd worden tot een redelijk niveau. Misschien kan stevia verder bewerkt worden tot het geen bijsmaak meer geeft. Of wordt van aspartaam op enig moment onomstotelijk vastgesteld dat het niet ongezond is.

En binnen het concern zijn nog andere opties beschikbaar. Chaudfontaine is een prachtig merk, maar zonder enige ambitie of innovatie. Waar concurrent Spa met de ene na de andere ‘water-met-een-smaakje’-variant komt. Ook producten waar je je van afvraagt of ze niet héél erg duur zijn. Maar ze voldoen wel aan de toekomstige randvoorwaarde ‘gezond’. Of in elk geval ‘niet óngezond’.

Als u daarin slaagt, wordt er onmiddellijk een Nobelprijs voor de Volksgezondheid ingesteld en aan u uitgereikt. Als u doorgaat op de huidige weg, zie ik het somber in.
Ik wens u veel wijsheid toe.
 
Met vriendelijke groet,
 
Frans Fredrix