250 gram als standaard

0
Leestijd: 2 minuten
Door de jaren heen heb ik al heel wat fabrieken mogen gezien. Iedere keer opnieuw ben ik weer gefascineerd door het proces. Hoe iemand zó creatief kan denken in machines, in efficiëntie, in processen… Ik kan uren kijken naar hoe camera’s producten met een afwijking detecteren, hoe robothandjes zakjes vullen. Hoe heel veel eten wordt geproduceerd zonder dat er een mensenhand aan te pas komt. 

Daar is ook een tegentrend bij ontstaan: thuis knus koken met producten van boeren die je kent. Het grote contrast met de fabriek waar door de steeds verder voortschrijdende productietechnologie het product juist steeds verder van de mensen af is komen te staan. Zowel de thuiskoker als de industriële koker houdt zich dan bezig met hetzelfde proces, maar het eindresultaat is daarentegen weer erg verschillend. Voor de thuiskoker mag dat resultaat anders zijn dan de vorige keer en voor de industriële koker moet het iedere keer exact hetzelfde zijn. En daar is die industriële koker dan weer terecht trots op. Het is een hele prestatie.
Wat ik echter steeds meer tegenkom: de producent is zozeer gefascineerd geraakt door de trends en nieuwste ontwikkelingen in productietechnologie, dat hij de trends en ontwikkelingen rondom het product dat hij maakt, gewoon vergeet te volgen. Soms denk ik wel eens dat de producent in plaats van bijvoorbeeld brood ook pasta zou kunnen maken, zozeer ligt de focus op wat de machines doen in plaats van op hij of zij zelf maakt. Dat komt natuurlijk ook, omdat als het om huismerkartikelen of private labels gaat, supermarktketens en inkooppartijen de productspecificaties bepalen.
Omdat fabrikanten de consumententrends en daarmee de te verwachten ontwikkelingen van hun product niet meer volgen, worden ze door de veranderingen overvallen. Blijkt dat de consument een andere samenstelling van het product wil, omdat e-nummers een negatieve lading hebben gekregen, of omdat de consument het product niet meer koopt vanwege een gezondheidshype, zoals glutenvrij. En dan zijn ze boos op de consument, want die begrijpt het niet. En dat is nu jammer. Een sentiment onder consumenten verander je niet met een campagne, ook al heb je honderd keer gelijk. Zo’n sentiment komt ook niet zomaar uit de lucht vallen. Het ontstaat namelijk altijd als tegenreactie.
Neem glutenvrij. Door de anti-vethype werd vet in producten vaak vervangen door vormen van zetmeel. Dat gebeurde rond dezelfde tijd dat obesitas echt een probleem werd. Meel, en dan met name de gluten uit dat zetmeel, kreeg de schuld. Glutenvrij eten werd dé ‘quick fix’. Gluten vermijden was niet de reden dat voor een gezonder gevoel, maar het gevarieerdere eetpatroon dat dit met zich meebracht. De ergste hype is voorbij, maar consumenten die weer terug gaan naar brood, stellen daar nu andere eisen aan: het moet natuurlijker zijn en smaken, langer verzadigen en natuurlijk zonder e-nummers. 
Symptomen van veranderingen zijn altijd ruim van tevoren zichtbaar. Analyseer de redenen van zulke veranderingen en hou ze in de gaten. Dat kan veel economische schade voorkomen.
Anneke Ammerlaan