Britse supermarkten (Tesco e.a. vs. Aldi en Lidl)

0

Engeland was lange tijd hét voorbeeld van een bijzondere levensmiddelensector, met de innovatieve bedrijven Tesco, Sainsbury en Waitrose voorop. De laatste jaren is daar behoorlijk de klad in gekomen, sinds Aldi en Lidl er flink werk van maken in dat land en sinds Tesco z’n succesvolle koers kwijtraakte. De Britse supermarktbranche is sindsdien geen voorland meer voor de Nederlandse. Althans, ik kan me dat nu niet meer voorstellen – en ik mag ook hopen van niet. Dat zit vooral in de neergang van Tesco versus de opkomst van Aldi. Nee, mochten de Britse supermarkten een voorbeeld blijven, dan kunnen we nog wat beleven.

Wat zagen de Tesco-winkels er ongezellig en slecht bijgehouden uit! Verouderde interieurs, lege schappen; eigenlijk moet ik zeggen dat het gewoon een zooitje was. De klanten die er liepen, zagen er ook al niet zo vrolijk uit. Een jaar geleden dacht ik al dat Tesco het dieptepunt had bereikt, maar dat is kennelijk niet zo. Misschien gaan alle investeringen wel naar online. Op de site zag ik in ieder geval allerlei leuke producten, die zelfs in de grootste Tesco niet terug te vinden waren.

De nieuwe Aldi in de Cotswolds was volledig het tegenovergestelde. Een voor Aldi-begrippen best wel ruime winkel, volgens de meest recente styling. Let wel, het is Aldi Süd dat in Engeland opereert, niet het Aldi Nord dat in ons land opereert. Het klinkt heel raar als ik het zeg, maar het was bijna een feestje om daar boodschappen te doen. Overzichtelijk, schoon en gewoon superleuke producten. Ik was vooral onder de indruk van het vleesassortiment en de wijnafdeling.

Bij het vleesaanbod en dan vooral de barbecueproducten lagen ook heel leuke nieuwe artikelen. En de vormgeving van de wijnafdeling is met zijn houten vloer en zachte licht geïnspireerd door de wijnafdelingen zoals ik die in Denemarken heb gezien. Natuurlijk wordt alles, behalve de wijn, uit dozen verkocht, maar ook daar heeft de ontwerpafdeling iets stijlvols van gemaakt. Waar Aldi altijd overal achteraan liep, neemt het nu het voortouw. Het is net alsof Aldi en Tesco met elkaar afgesproken hebben van plaats te verwisselen in de sector.

Waar Aldi aan aantrekkingskracht wint, zelfs in winkels die nog niet zijn omgebouwd, was de Lidl saai en doods. In het filiaal in Birmingham dat ik het afgelopen jaar drie keer bezocht, kon ik niets nieuws ontdekken. Waar je in de vlakbij gelegen Aldi bij wijze van spreken over de hoofden van de mensen liep, was er bij de Lidl geen kip te bekennen. Ik begrijp wel waarom: Aldi ontwikkelt zicht tot een formule met karakter, eentje waar je bij wilt horen. Lidl, althans in de filialen die ik heb bezocht, is niet meer dan een goedkope supermarkt.

Wat ik niet had verwacht, is dat Britse supermarkten achterop raken in de moderniteit van hun assortimenten. Bij agf al helemaal. Waar je tot voor kort geïnspireerd werd door mooie slamixen, interessante voorgesneden groenten en aanstekelijke verpakkingen, waren de enige trendy artikelen die ik vond broccolirijst en pompoenspaghetti.

Zelfs bij Waitrose is het assortiment klein geworden. Engeland loopt ook achter op Nederland met vleesvervangers. Bij veel Britse supermarkten vond ik niet meer dan wat Quorn-artikelen en bij de kleintjes alleen vleesvervangers in het vriesvak. Waitrose heeft het grootste assortiment. Wat in Engeland wél doorgroeit, zijn de kant-en-klare maaltijden. Op elk niveau en in elke prijsklasse. Maar of ze gezond zijn? Van een groot aantal vraag ik me dat af.

Anneke Ammerlaan