Gelijkheid en ongelijkheid, in de verkiezingen, en in ‘onze sector’

0
Leestijd: 2 minuten

Binnen één week: Frans Muller, ceo van Ahold Delhaize, krijgt € 6 miljoen op zijn lopende rekening gestort. Fijke Sijbesma, voormalig ceo van DSM, krijgt een vertrekbonus van € 2,9 miljoen. Jaska de Bakker, cfo van FrieslandCampina, vertrekt daar en krijgt € 1,1 miljoen. En voormalig ceo Jean-François van Boxmeer van Heineken krijgt een ‘vertrek-extraatje’ van € 7,7 miljoen. En de kranten en andere media staan bol van verontwaardiging. Wat vooral pijn doet: in drie van de vier gevallen gaat om bedrijven in de levensmiddelensector.

De coronacrisis hakt er hard in, en trekt zich niets aan van een ‘gelijk speelveld’. Ben je Hema, dan heb je pech. Ben je Bol.com, dan heb je opeens flink extra omzet. Ben je ‘hamburgertent De Vries’, dan moet je wachten tot je weer open mag. Ben je AH, dan heb je veel meer omzet dan een jaar eerder. Nou ja, als je alle AH To Go-zaken niet meetelt dan.
De coronapandemie slaat met een vlijmscherp zwaard door de samenleving, winnaars links, verliezers rechts, ‘clowns to the left of me, jokers to the right’, zoals Stealers Wheel het ooit zong. En alleen maar met als criterium: ‘essentieel’ of niet, op grond van het RIVM, het OMT en Den Haag.

Het aandeel Amazon spoot omhoog. Het aandeel Air France-KLM dook met dezelfde vaart omlaag.
De supermarktsector was een grote winnaar hierdoor. De horecasector een grote verliezer. Collectief en individueel.
Elke dag kunnen we wel ergens lezen over iemand die sinds een jaar commercieel en financieel de wapens uit de handen werden geslagen en niet weet hoe lang hij of zij dat nog volhoudt.

In een artikel in Het Financieel Dagblad verdedigt Ahold Delhaize-commissaris Ben Noteboom de inkomsten van Frans Muller nog met: “(…) Er is ongelooflijk hard gewerkt om in korte tijd de winkels en de distributiecentra coronaproof te krijgen en te zorgen dat klanten hun eten en drinken konden krijgen. Alle werknemers hebben ook wat extra’s gekregen. We vinden de beloning redelijk.”

Dat schijnt dus 6 miljoen aan honorering waard te zijn. Alsof-ie het zelf allemaal heeft gedaan…
De krant merkt er zelf bij op: houders van aandelen Ahold Delhaize kregen er in 2020 8% meer bij (koersstijging en dividend), ceo Muller echter 34%.

In NRC Handelsblad zien we ingezonden brieven, vol verontwaardiging.
Afgelopen maandagavond is op NPO1 een debat tussen Sigrid Kaag (D66) en Liliane Ploumen (PvdA) te volgen. De laatste wil de ongelijkheid in de samenleving een halt toeroepen. Ze zegt ook: die topman van Ahold, als voorbeeld. Daar moeten we van af.
Voor wie thuis is in de geschiedenis van Ahold, het doet denken aan de honorering van de Zweed Anders Moberg en de verontwaardiging destijds over zijn honorering, ergens in 2003, 2004. Die dame die aandeelhouder van Ahold is en in het dagelijkse leven kleuterleidster, en die tijdens de aandeelhoudersvergadering haar afschuw uitspreekt over wat Moberg gaat verdienen. En dat haalt die avond het nieuws en de actualiteitenprogramma’s.

Wat ook pijn doet: doorgaans zag je vooral reacties van afschuw over wat ceo’s van techreuzen in de periode van de coronapandemie verdienden. Bezos van Amazon en zo. Of Musk. Of de eigenaar van LVMH. Maar binnen een week komen vier van dit soort incidenten voorbij, in Nederland, een land met een ideaal van een ‘egalitaire samenleving’. En in drie van de vier gevallen betreft het bedrijven in de Nederlandse levensmiddelensector, Ahold Delhaize met Muller, FrieslandCampina met het vertrek van Jaska de Bakker en Heineken met Van Boxmeer. Drie van de vier.
Zonde van de reputatie van de sector.