Gerard van Dulmen met stille trom vertrokken bij Superunie – en uit de branche

0
Leestijd: 4 minuten

Afgelopen maandag meldde pr-bureau ‘de Wolven’ (leuke naam, nietwaar?) namens Superunie dat Gerard van Dulmen afscheid heeft genomen. Voor een persoon die jarenlang cruciale inkoopfuncties heeft vervuld, is dat zonder meer een vertrek met stille trom.

Gerard van Dulmen, Foodmanager van het Jaar in 2014, heeft sinds afgelopen vrijdag ‘vrijaf’. Hij hoeft nu alleen nog maar als consument in een Plus of een Jumbo of een AH in Boxtel na te gaan of de prijs die hij betaalt min of meer overeenkomt met ‘wereldwijde grondstofprijzen’…

We beginnen met een citaat. En ja, een lang citaat. En meteen maar ‘sorry voor de lengte’:
“Gerard van Dulmen werd op jonge leeftijd bij Edah een van de leidende en gezichtsbepalende personen. In het consolidatieproces van de supermarktsector ontwikkelde hij zich tot een van gezichtsbepalende mensen bij Laurus. Hij ontwikkelde zich als een manager die met een consistente visie op wat een goed supermarktassortiment moet zijn, in termen van prijs versus productkwaliteit en alles wat daarmee verband houdt. Bovendien, hij ontwikkelde een houding tegenover leveranciers die zuiver en fair is, terwijl hij tegelijk oog hield voor de doelen van het bedrijf waar hij voor werkt. Hoe moeilijk het Laurus ook mocht vergaan, Van Dulmen bleef tot op het laatst een van de steunpilaren van het geplaagde bedrijf. Na de verkoop van Edah werd hij directeur van inkoopvereniging Maxxam, maar al snel wilde Superunie hem als de nieuwe directeur inkoop. In die functie zijn zijn capaciteiten en competenties tot volle wasdom gekomen, schijnbaar intuïtief verenigt hij alle inkoopwaarden en –normen die in de supermarktsector waardevol blijken, met gedegen, onderbouwde, begrijpelijke en aanvaardbare besluitvorming. Hij geeft leiding aan een team dat zijn waarden en normen overneemt en draagt zodoende bij aan de bloei van Superunie. Van Dulmen geldt bovendien als een persoon die betrouwbaar, consistent, loyaal, integer en sportief met leveranciers omgaat. Wij zien in hem een voorbeeld voor wie een functie vervult in de inkoop of verkoop van het supermarktassortiment.”

Dát… is het oordeel van de jury, in 2014, het jaar waarop Gerard van Dulmen tot Foodmanager van het Jaar wordt verkozen. ‘De Zeeuw’ Gerard van Dulmen is een van de steunpilaren van het succes van ‘het Brabantse’ Edah in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw. Van Dulmen wordt in de vroeger jaren negentig ‘de inkoopstem vanuit Helmond’.

Maar Edah, onderdeel van Vendex Food Groep, raakt in de kolk van de fusie-en-overnamekoorts. Vendex Food Groep, De Boer Winkelbedrijven en Super de Boer/Unigro vormen eind jaren negentig Laurus, dat het gaat opnemen tegen marktleider AH. Het wordt een fiasco van jewelste, van 1998 t/m 2006. Laurus zal de ‘leerboeken detailhandel’ ingaan als een fusie-en-overnameresultaat ‘zoals het niet moet’. Laurus wordt ook een vechtscheiding tussen allerlei directeuren, managers… en aandeelhouders, zoals Eric Albada Jelgersma. Zelfs het dan nog grote en succesvolle Franse Casino bijt z’n tanden stuk op Laurus. Maar: elke fabrikant kan in die jaren nog rekenen op een goed gesprek met Van Dulmen, die weliswaar ‘niks kan beloven’, maar wel z’n best doet. En die voor Laurus nogal wat A-merkartikelfabrikanten als leverancier binnen boord houdt. Want zo nee, dan zouden Edah, Edah Lekker & Laag, Super de Boer, Spar, Lekker & Laag Superstore etc., het zonder Coca-Cola, Douwe Egberts, Unox, Robijn, Lay’s, Marlboro etc. moeten doen, en het verhaal in de wandelgangen van de sector is dat Van Dulmens inspanning in het contact met fabrikanten dat echec voorkomt.

Na de teloorgang stapt hij ook op en gaat aan de slag bij Maxxam, inkoopcombi voor partijen in foodservice en horeca. Terugkijkend op zijn Laurus-periode in de vakpers zal hij daar met een kenmerkend relativisme over zeggen: ‘Bij Laurus had ik elke dag 100 uitdagingen’.

Bij Maxxam zal hij niet lang blijven. Superunie plukt hem in 2008 weg, natúúrlijk wil hij verder in die supermarktsector… en hij wordt de nieuwe directeur inkoop bij Superunie. In 2010, in een interview met Evelyn Günther van Gunther & Van Grinsven/People Select (in FoodPersonality), zegt hij daar dit over: “…vijftien leden. De aansturing is eigenlijk ‘a hell of a job’, bedrijfseconomisch gezien, want de formules zijn elkaars concurrenten. Voor de buitenwereld is Superunie vaak een raadsel, ‘vijftien kikkers in een kruiwagen’, heet het dan. Maar nergens is de besluitvorming objectiever, juist door het grote aantal leden, want er zijn er altijd wel een paar die weten hoe het zit. Met één of twee partners krijg je een krachtenspel van ‘wij tegen hen’. Bij ons heb je ook wel eens een minderheid, maar die kan zich dan afvragen waarom de meerderheid er anders over denkt (…) Bovendien, de leden zijn zelfstandig, er zijn geen heilige huisjes: iedere cent moeten we meepikken. Het gaat puur om wat voor de business goed is en niet om een politiek spel of bonusspel.”

Vorig jaar werd het duidelijk dat Van Dulmen na ongeveer een jaar zou vertrekken. Zijn functie ‘directeur inkoop’ zou gesplitst worden: een cpo voor vers en een cpo voor ‘food/non-food’. (Cpo is de afkorting van ‘chief procurement officer’.) Van Dulmens opvolger voor food/non-food werd Sander Evers, zijn opvolger voor vers werd de van Ahold Delhaize aangetrokken Saïd Belhassan.
Daarnaast: jarenlang was Gerard van Dulmen lid van de jury van de FoodAwards, een initiatief van FoodPersonality.

En nou even uit de school klappen (jaja, sorry); ongeveer een jaar terug vroegen wij (van FoodPersonality) of hij niet iets voelde voor een afscheidsinterview te zijner tijd. Decennia foodervaring, immers… Nee, zei hij daartegen. Geen poeha als ik vertrek, was zijn antwoord. Dat vonden we jammer, maar tegelijk ook ‘Gerard van Dulmen ten voeten uit’.
Gerard, het ga je goed.

Gerard van Dulmen (toen nog als Laurus-functionaris), Arie de Wit (destijds van C1000), Paul Eisenburger (destijds van Superunie) en Jan Kempenaar (destijds van Albert Heijn) hebben er als gezamenlijke FoodAward-jury ertoe bijgedragen dat de huidige eigenaren van Shelflife Publishing bv (onder wie de schrijver van dit artikel) vrij snel succesvol konden opereren met het blad FoodPersonality, dat zij in 2006 van de uitgeverij hadden overgenomen waar zij voordien zelf werkzaam waren – maar dat ging niet zonder slag of stoot. De steun van deze vier was gedurende die maanden in 2006 cruciaal. En een woord van dank is daarom zonder meer op z’n plaats, of dat nu buiten de gebruikelijke journalistieke verslaggeving valt of niet, en ook als dat inmiddels van jaren her is.