Gorillas: meer kapitaal en meer schade gaan hand in hand

0
Leestijd: 4 minuten

Eergisteren maakte Gorillas bekend dat het met een nieuwe investeringsronde zo’n € 850 miljoen heeft opgehaald. Naast verschillende investeerders die in eerdere investeringsrondes in deze flitsbezorger al voorbijkwamen, is deze keer ook maaltijdbezorger Delivery Hero van de partij. Delivery Hero maakte op zijn beurt weer bekend dat het ongeveer € 200 miljoen in Gorillas heeft gestoken, en spreekt van een belang van ongeveer 8%. Oprichter en ceo Kağan Sümer van Gorillas (foto, bron: Gorillas) bedankt Delivery Hero in dat bericht (en dat begrijpen we).

Jitse Groen van Just Eat Take-away heeft het een beetje aan de stok met een paar aandeelhouders. Die zouden van hem wel eens willen weten waarom hij af en toe het idee dropt dat hij naast maaltijden bezorgen ook boodschappen wil gaan bezorgen. Levert dat dan meer op? Nou, wellicht niet per bestelling, maar consumenten kopen eerder van een flitsbezorger dan van een maaltijdbezorger, wellicht. Dus: niet qua marge, maar qua volume, dat is het idee. Zeker ‘ná corona’ (al klinkt dat ‘ná corona’ bij de sinds vorige week stijgende besmettingen ook weer te optimistisch).

€ 200 miljoen is dus volgens Delivery Hero 8%. Dan komen we uit op € 2,5 miljard als het geheel van de waardering van de aandelen van Gorillas. En dat maakt Gorillas wellicht toch een stuk groter dan menigeen zich voorstelde. In het persbericht van Gorillas zelf spreekt het bedrijf van activiteiten in inmiddels 55 steden en ruim 180 ‘warehouses’ (dat zijn die afgeplakte winkelpanden, die Gorillas als plaatselijk deeceetje gebruikt) in negen landen. Delivery Hero legt op zijn beurt weer uit dat Gorillas een omzet van (omgerekend uit US-dollars in dat bericht) van meer dan € 250 miljoen op jaarbasis heeft behaald (wat niet wil zeggen dat dat een kalenderjaar is, het kan ook bijvoorbeeld september 2020 t/m september dit jaar zijn), en het spreekt van ‘continued double digit monthly revenue growth’, dus: elke maand een omzetgroei van minimaal 10%.

Andere investeerders? Bestaande investeerders zijn Tencent, Coatue Management, DST Global, Fifth Wall, Atlantic Food Labs en Greenoaks. Nieuwe investeerders zijn naast Delivery Hero Macquarie Capital, Thrive Capital, Alanda Capital, G Squared en MSA Capital.

Maar het businessmodel is er nog steeds een dat tegenstanders oproept. En niet alleen uit concurrentie-overwegingen. Distrifood bijvoorbeeld heeft op een site van de gemeente Amstelveen gezien dat de wethouder van EZ, Floor Gordon, geen dark store wil in winkelcentrum ‘Kostverlorenhof’. Geen afplakpand dus. De wethouder wil in een winkelcentrum ‘een slager, een bakker, groenteboer en een kapper’. Omwille van de levendigheid. Maar de wethouder ziet ook wel het dilemma: vastgoedexploitanten zijn juist gebaat bij de gretigheid van een partij als Getir (een van de andere flitsbezorgers, waar het hier om gaat). Daarnaast benadrukt Gordon zeker niet principieel tegen flitsbezorgers te zijn.

Tegenstanders komen ook ruim aan bod in een langer artikel in NRC Handelsblad. Zo zijn er ook winkeliers die pertinent geen ‘dark store’ in hun winkelcentrum of winkelgebied willen hebben. Tegenstanders van binnenuit: die zijn er ook, en niet zo’n beetje. En dat was al eerder bekend: de fietskoeriers in dienst van Gorillas. Die protesteerden al eerder.

NRC Handelsblad beschrijft zo’n protestactie, het moet vorige week woensdag zijn geweest: zo’n tweehonderd demonstranten met een ‘lawaaiprotest’. Pollepels en pannendeksels, fluitjes, fietsbellen uiteraard en zelfs een verkeersbord waar met een bezemsteel op wordt geslagen (hoe komt die koerier aan zo’n verkeersbord…?). En dat allemaal op het plein tegenover het hoofdkantoor van Gorillas in Berlijn. De demonstranten willen ‘het gesprek aangaan’, maar Gorillas heeft het grote glazen hoofdkantoor gebarricadeerd.

Protesten waartegen? Te lage beloning, salaris dat nog steeds niet uitbetaald is of anders slechts voor een deel, de rugzak is vaak te vol of te zwaar en dat vergroot de kans op rugklachten. Tien kilo zou het maximum moeten zijn, maar dat is niet altijd het geval. En het leidt behalve tot protesten ook tot stakingen. “We willen minder gewicht dragen, we willen betere fietsen en fatsoenlijk worden uitbetaald”, zegt er een. En ander merkt op dat zij heeft gezien dat er op haar loonstrook gewerkte uren ontbreken. En die eis van ‘in tien minuten je boodschappen bij je’ leidt tot gevaar voor de koeriers; verkeersrisico’s. Daarnaast: Sümer zou eerder al veel koeriers hebben ontslagen die een vakbond wilden oprichten, het zou om honderden koeriers gaan.

In dat stuk in NRC Handelsblad komt ook ene Batuhan Aydin voorbij, een compaan van oprichter Sümer van het eerste uur, en tegenwoordig verantwoordelijk voor de inkoop van vers. Aydin wijst erop dat Sümer en de eerste compagnons ‘tot het uiterste gaan’ om van Gorillas een wereldsucces te maken. En als op die weg naar succes niet alles goed gaat, dan is dat volgens hem begrijpelijk. Hij zegt ook: “Over ons worden later boeken geschreven.”

Die uitleg van Aydin laat eigenlijk goed zien wat Gorillas voor een bedrijf is en waar het vandaan komt. Ooit had de woning van Sümer en die van Aydin een berg koelkasten, met allemaal supermarktvoorraad. En dan reclame maken en hup, weer de fiets op. Ja, leuk, al die uitputting en extra uren: als het bedrijf van jezelf is.

Een oprichter die het idee van Getir in Turkije jatte om er in Berlijn mee te beginnen. Die een origineel idee uitwerkte tot een onderneming en die onderneming groeit en groeit maar, kapitaal stroomt maar naar binnen. Maar de onderste laag van zijn bedrijf? Zij zien zichzelf als slachtoffers. En van die grote groep vraagt de oprichter om ‘geduld’. Omdat in de groei niet alles meteen op orde is. De groei gaat vóór het oplossen van problemen.

Wat ben je voor een leider als je werknemers niet van groei profiteren maar er juist meer onder lijden? En je om ‘geduld’ moet vragen. Eén ding zeker: je bent als ceo niet in humane zin voorbereid op je groei. Het klinkt als Mark Zuckerberg, die ook niet kon voorzien hoeveel emotionele, culturele en politieke schade Facebook kon toebrengen, maar dan op een koeriersfiets. Het klinkt ook als de kommer en kwel van de dc-medewerkers van voormalig Amazon-multimiljardair Jeff Bezos. Denk aan de taxichauffeurs van Uber. Denk aan de stadsbewoners die een Airbnb-woning in hun omgeving hebben. Ter illustratie: afgelopen dagen bleek dat, nadat de gemeente Amsterdam die kamertjeshandel is gaan reguleren met registratie-eisen, Airbnb maar liefst 75 tot wel 80% van de kamers en/of appartementen in Amsterdam heeft teruggetrokken. Wat nou, businessmodel?