Is de opslag van eten ook al duur? Lieve help, nog een inflatieramp

0
Leestijd: 4 minuten

Op het gevaar dat u, lezer van onze e-mailnieuwsbrief, mij maar een schrijver van cynische stukkies vindt, ik vond dat ik toch het maar ’s bij de kop moest pakken. Niet het inflatiespook, maar het inflatienieuwsspook.

Is inflatie erg? Ja. Althans, in de mate waarin we het nu meemaken. Dus niet altijd. Jaren geleden probeerde de voorganger van ECB-bazin Christine Lagarde, Mario Draghi, er alles aan te doen in de inflatie in de EU-zone naar de 2% te krijgen, maar het lukte maar niet. Voor economen een ‘volstrekt ander tijdperk’.

Zijn de prijsstijgingen erg? Ja. In elk geval voor degene die het al moeilijk genoeg heeft om de huishoudelijk-financiële eindjes elke maand weer aan elkaar te kunnen knopen.

Maar wil je er dan ook elke dag iets over horen, zien of lezen? Ook als je begrijpt dat dat nieuws eigenlijk niks toevoegt aan wat we al weten over de inflatie?

Je kan als nieuwsmedium elke dag, elk uur iets over inflatie melden. Het Financieele Dagblad gisteren ‘Inflatie in buurlanden Duitsland en België op recordhoogte’, met als nieuws… ‘Eten en drinken is in Duitsland deze maand (bedoeld wordt augustus) 16,6% duurder geworden in vergelijking met een jaar geleden. Van energie is de prijs met meer dan een derde (35,6%) gestegen.’ Andere zin: ‘Voor vis en brood betalen de Belgen 13% meer dan een jaar terug, zuivel is 12% in prijs gestegen.’ Uhhuh. Het zal wel.

Van Rob Trip, presentator van het NOS-journaal van acht uur gisteravond, ook weer ‘de nieuwste inflatiecijfers’. 13,6% in de afgelopen maand. Dat ligt meer aan de prijs voor energie dan voor eten en drinken. Uhhuh.

Dan maar weer Het Financieele Dagblad. Die meldt – gisteren, op de voorpagina – dat ook de opslag van verse producten zoals groente en fruit in koelhuizen enorm kunnen gaan stijgen. Er komen enkele directeuren en managers aan het woord van zulke koelhuizen en die melden dat het koel houden van groente en fruit ook weer veel duurder zal gaan worden. Want? Door die energieprijsstijgingen.

Bij iets ingevroren houden ‘is energie, over de duim gerekend, zo’n 30% van de kostprijs. Bij voedsel dat wordt gekoeld is dat 15% tot 20%’, vertelt Davey Gerlings, directeur van Nekovri, de branchevereniging van koel- en vrieshuizen (o, die hebben dus ook al een branchevereniging). En dus… ja, hoor… dus zullen groente en fruit nog duurder worden, extra kosten voor de supermarkt (als ze daarvoor betalen) en daarmee extra kosten voor de klant van de supermarkt (als de supermarkten die doorberekenen). Oké, het zal wel.

Maar is het nu echt groot nieuws dat bij stijgende energieprijzen de prijzen voor eten en drinken duurder worden? Je kan op een dag melden dat het opslaan van groente en fruit duurder is, door stijgende energieprijzen. Je kan een dag later een paar transporteurs in een stuk laten vertellen dat het vervoer van eten en drinken ‘flink duurder zal worden’, omdat? Omdat het vervoer duurder wordt. Door stijgende energieprijzen. Goh, daar hebben ‘m weer.

Stijgende energieprijzen maken alles duurder. Maar moeten we dan op maandag in het nieuws horen dat opslag duurder wordt, op dinsdag dat vervoer duurder wordt, op woensdag dat het open houden van een supermarkt duurder wordt, op donderdag dat de oogst van eten duurder (tractor, andere apparatuur…) wordt en op vrijdag dat eten thuis bewaren ook duurder wordt omdat het in een koelkast bewaard wordt en dat die ook energie verbruikt?

De ‘nieuwsindustrie’ over inflatie begint op die van corona te lijken. U weet dat best nog wel, het was die tijd met elke dag eventjes Jaap van Dissel over het aantal besmettingen en elke dag Ernst Kuipers over het percentage beddenbezetting op de ic’s. Toen de nieuwsbulletins vanaf maart 2020 ook de wereld afstruinden om op maandagavond te laten zien dat de straten van Amsterdam leeg waren, op dinsdagavond de straten van Berlijn, op woensdagavond de straten van Parijs, op donderdagavond de straten van Londen en op vrijdagavond de straten van Bergamo… Een nieuwsindustrie die niet beter weet dan telkens een nieuwe variant op hetzelfde te verzinnen.

Een maand later was er een NOS-ploeg in Boekarest. Men had een groepje dakloze jongeren gevolgd, arme jongens van 6 tot 16 jaar, dakloos, en ze sliepen onder bruggen of in hallen van metrostations. De boodschap: ‘Zij zijn extra kwetsbaar voor corona, want omdat ze het koud hebben, slapen ze dicht tegen elkaar aan.’
Uiteraard, best zielig, die dakloze jongens. Willen we niks aan afdoen. Maar wat we bedoelen: je kan elke hoek van de wereld laten zien, terwijl de boodschap altijd maar hetzelfde blijft. En naar dát niveau is nu ook het nieuws over inflatie aan het afdalen.

Vlijtige mediawereld, bespaar ons die dagelijkse lawine van licht veranderde inflatiepercentages en die dagelijkse lawine over dingen die duurder worden omdat…ja, daar komt-ie… ‘de energieprijzen gestegen zijn’. O ja? Goh!

Nieuwsinflatie, kunnen we dit noemen. Er is er steeds meer van en het wordt steeds minder waard.

En intussen zijn Vomar en Dirk in de supermarktsector in ons land begonnen met prijsverlagingen. Dat is dan voor onze sector nieuws. De supermarkten die die er een ‘prijsgeruststellingsstrategie’ op na (willen) houden in een tijd van hyperinflatie. Mooi, daar niet van. Maar toch, ook in onze sector is dit soort nieuwsberichten er een aan het worden die van de lopende band afrollen alsof het niks is.

Stikstof. Ja, ook over dat onderwerp zou ik een soortgelijk commentaar kunnen fabriceren (met dat woord ondermijn ik mijn eigen commentaar, dat besef ik). Remkes zus, Farmers Defence Force zo, en zo maar door, elke dag opnieuw. Terwijl het niet om de details gaat, maar om de uitkomst. En die laat maar op zich wachten. O, dat kan nog lang duren. En alles wat aan die uitkomst voorafgaat, is niks anders dan ‘schermutseling’ – of dat nu een schot voor de boeg van Hoekstra is, van Remkes, van Van der Wal, van Van den Oever, van Van der Plas, eindeloos gedruppel van een kraan die maar niet dichtgedraaid kan worden.

Oekraïne, ook? Nee. Want bij dat onderwerp gaat het om de vrijheid versus de beknotting van miljoenen mensen in een aangevallen land. En over mensenlevens. En over mensen van wie hun huis aan gort is geschoten. Over mensen die hun zonen of hun vaders verliezen. Elke dag weer. En dat gáát ergens om. En ook over ‘hoe wij willen dat de wereld eruit ziet’.

Cynisme kan geen kwaad, zolang het maar z’n grenzen kent. En o, wat zou het fijn zijn als ook meneer Poetin zou beseffen dat cynisme z’n grenzen kent en dat je grenzen ook in de zin van landsgrenzen zou moeten respecteren.