Mentaal gemak in winkel en keuken

0

‘Mentaal gemak’: sinds de introductie van dit begrip leg ik vrijwel alles wat convenience wordt genoemd, langs deze meetlat. Bij het uitgangspunt zit mentaal gemak nog wel goed verankerd in producten, maar bij de uitvoering gaat het vaak mis.

Zo is er een mooie paddenstoelenmelange inclusief kruiden om snel en makkelijk een risotto te maken. Maken ze in het filmpje dat de melange moet promoten er zo’n ingewikkeld recept van, dat je bij voorbaat afhaakt. Of neem de pakketten van Knorr die in een nieuw gezond groentejasje zijn gestoken. Mentaal gemak voor de klant van Knorr. Gezond en meer groenten zonder je vertrouwde smaak te missen. Maar daar houdt het wel zo’n beetje op.

In plaats van een standaardbereiding krijg je nu meerdere opties. Oei, dat vraagt inspanning. Je moet eerst je bereiding gaan kiezen en vervolgens moet je goed in de gaten houden welke groenten je in je mandje moet stoppen. En dan maar hopen dat alles er in de hoeveelheden is die je voor die specifieke bereiding nodig hebt. Uiteindelijk, in de keuken in, heb je vaak wel drie of vier pannen nodig om zo’n gerecht te maken. Nog een gebrek aan gemak: doordat je vier pannen nodig hebt en uiteraard nog het nodige aan bestek en keukengerei, zorgt zo’n gerecht meteen al voor een volle vaatwasser.

Voor mij is het dan niet zo vreemd dat het verspakket voor een maaltijd, het pakket op basis van groenten, steeds populairder wordt. Het biedt van alle ‘zelfkook’-opties het meeste mentaal gemak. Allereerst sluiten deze pakketten helemaal aan bij de nieuwe manier van maaltijdkeuze maken, namelijk een gerecht, bijvoorbeeld curry of wraps of couscous. In plaat van de halve supermarkt te doorkruisen voor alle ingrediënten, heb je nu (bijna) alles in één pakket. En je houdt geen restjes over: ook fijn, want een van de grootste mentale ongemakken is een keukenkast vol halve pakjes. Verder is zo’n pakket betaalbaar, past het door de grote hoeveelheid groenten bij gezond eten én bij de Nederlandse wens om zelf te koken (een ‘zorgbehoefte’). Zo’n verspakket is dus echt een ‘mentaal gemak’-product.

Loop ik van de agf-afdeling door naar vlees, vis en vega, dan zie je dat het begrip mentaal gemak hier nog niet aangeland is. De producten staan vrijwel allemaal op zichzelf, ook de gekruide producten. Oké, er mag een suggestie worden gegeven wat je erbij kunt eten, maar het product is zelden uitgangspunt voor een gerecht.

In de indeling is nog nooit iets veranderd. Alle varkensvlees ligt nog steeds bij elkaar en alle kip en rund ook. Leg ik mijn meetlat van mentaal gemak naast deze koelingen en koelwanden, dan zou ik indelen op grond van hoe mensen koken, op grond van bereiding voor de meest populaire gerechten: alle producten voor wokken bij elkaar, dus vlees, vis en vega in één schap, alle burgers, alle soorten gehakt, ovenvlees. Dan loop ik met mijn maaltijdpakket direct naar het vlees, de vis of de vega die ik nodig heb.

En nu ik toch met mijn meetlat voor de schappen sta, zou ik ook eens heel goed kijken of de (gemaks)producten die er liggen wel het eindresultaat opleveren dat ze beloven, want blind kunnen vertrouwen op het eindresultaat van zo’n product is voor mij het ultieme mentale gemak. Er is dus aardig wat werk aan de winkel!

Anneke Ammerlaan