Stel dat je geen kroonprins(es) bij Unilever wil zijn

0
Leestijd: 3 minuten

‘Kans is groot dat Unilever een nieuwe ceo van buiten haalt’. De kop is niet van ons, mensen uit Rotterdam en omstreken! Het Financieele Dagblad plaatste gisteren een artikel met als vraag: wie gaat Alan Jope als ceo van Unilever opvolgen? De krant polst een aantal mensen, zoals analisten uit de financiële sector, maar sommigen ook anoniem, en daar komt het beeld uit dat het niet iemand van de Nederlandse managers Hanneke Faber, Peter ter Kulve of Conny Braams (foto; fotobron: Unilever) gaat worden.

Althans, daar worden foto’s van deze drie bij geplaatst. Je zal maar een van die drie zijn. En je zal maar geen ambitie hebben om ceo te worden: en dan word je door dit artikel opeens tot mogelijke kroonprins of ‘kroonprinses’ gebombardeerd, terwijl je dat absoluut niet wilt. En ook nog tot: ‘een afgewezen kroonprins of -prinses’. Leuk is anders.

En bovendien: het gaat om ‘iemand van buiten’ of ‘iemand van binnen’, maar dat is iets anders dan een ‘buitenlandse ceo’ versus ‘Nederlandse ceo’. Dus de foto’s van Braams, Faber en Ter Kulve suggereren iets heel anders dan het centrale onderwerp in het artikel zelf. Des te pijnlijker, omdat het hier gewoon om drie mensen gaat.

Officieel zoekt Unilever zowel binnen de eigen gelederen als erbuiten, maar volgens de mensen die in Het Financieele Dagblad aan het woord komen, is ‘erbuiten’ het waarschijnlijkst. Geen kroonprins(es) dus.

‘Ik denk dat nieuw bloed een echte optie is, na vier jaar van onderpresteren op de beurs’. Dat zegt nota bene een ‘oud-directeur van Unilever’. Hij wijst erop dat Nestlé en Procter & Gamble het de laatste jaren beter doen op de beurs. En: daarom zou het goed zijn dat iemand van buiten komt, zonder met een Unilever-verleden belast te zijn, en die beter graaft naar de vraag waarom Unilever bij die andere twee achterblijft.

Er worden ook weer de bekende blikjes conflictstof opengetrokken: Unilever moet of food of non-food afstoten, een overweging met het karakter van een grijsgedraaide langspeelplaat, met bijna altijd de ondertoon dat ‘de food’ eruit moet en de cosmetica, reinigers, wasmiddelen etc. moet blijven. Dit roepen ‘deskundigen’ nu al bijna twintig jaar. En wij denken dan: waarom heeft Nestlé nog geen cosmetica? Bovendien; stel dat je nu meer marge zou kunnen maken met non-food in de supers en de drogisten, zijn consumenten meer merktrouw aan Robijn of Glorix of meer aan Hellmann’s en Magnum? Is daar bij die analisten in dat stuk iets over bekend? En kun je makkelijker in een tijd als deze – dat dure leven’ – bezuinigen op cosmetica of op eten? (Al geven we wel meteen toe; dat alsmaar uitdijende aanbod van verspakketten overal bij fullserviceformules maken het de maaltijdmixen van Knorr – zoals Wereldgerechten – wellicht best moeilijk. Maar dat geldt dan toch ook voor de ‘Dagschotels’ van Nestlé’s Maggi?

Andere opmerking: Unilever zou te veel gericht zijn op winstgevendheid en te weinig op groei. Wat dan weer niet rijmt met de poging van Alan Jope om een jaar terug GSK-merken over te nemen, maar aan die paradox wordt in het artikel volledig voorbijgegaan, die overnamepoging wordt alleen genoemd, maar niet geduid als poging tot groei. Ook zegt een oud-manager dat Unilever te bureaucratisch is en te gecentraliseerd. Er zou ‘meer ondernemerschap’ in het bedrijf moeten komen. Klinkt aannemelijk, ‘meer ondernemerschap’, dat is een zelfde managementbijbeltekst als ‘meer innovatie’, dat kun je altijd wel roepen als je als roeptoeter in een krant wil komen te staan, anoniem of niet. En bovendien: is dat Nestlé, dat het dus kennelijk beter doet op de beurs, zoveel minder bureaucratisch en gecentraliseerd dan? Weten die mensen in dat stuk dat?

Daarnaast: het wordt iemand van buiten, aldus die stemmen in dat stuk. Maar hebben al die stemmen een goede kijk op de competenties en de kansen van Fabian Garcia, Graeme Pikethly, Nitin Paranjpe, Reginaldo Ecclissato, Richard Slater, Ritva Sotama, Sanjiv Mehta of Sunny Jain? Geen Nederlanders als Braams, Faber en Ter Kulve, maar wel allemaal lid van het zogeheten ‘leadership team’ van Unilever. Weet iemand nog wie er ceo van Unilever was vóór Paul Polman? De Fransman Patrick Cescau.