Test je product door en door

0
Nederlanders zijn ‘kokers’. En dat bedoel ik letterlijk. De traditie wil dat aardappelen en groente vaak in nog in (ruim) water gaat. Misschien wel een routineuze, makkelijke bereiding, maar zeker geen die de meeste smaak oplevert. De smaak van groente verdwijnt in het kokende water, en ook flink wat vitamines. In de tijd dat Nederlanders nog volop kruimige aardappels met jus aten, was het smaakverlies van groente geen probleem. De smaak van de jus was zo overheersend dat je de groente wel kon wegwerken.
Dat lijkt definitief veranderd. Minder aardappels, vaak geen jus meer en ook nog minder vlees: het betekent dat groente veel meer smaak moet hebben om aantrekkelijk te zijn, en dat bereik je helaas niet met koken.
Dat begrijpt het Voedingscentrum ook. Je vindt wel andere groentebereidingen in recepten bij het Voedingscentrum, maar zoek je naar groente smoren, stoven, roosteren of grillen, dan vind je daar niets over, alleen groente koken. Een dominantie van koken bij het Voedingscentrum en bij de consument, en die is weer van grote invloed op supermarkten en fabrikanten. En zo vind je koken ook altijd nog als eerste op een verpakking. En meestal met nog zulke ouderwets lange kooktijden dat de groenten, zoals ze dat vroeger al noemden, worden ‘doorgekookt’.
Het feit dat er volgens onderzoeken mensen nog altijd vaak klassiek ‘aardappels, groente en vlees’ eet, werkt ook niet aan mee aan de moderniseringsslag en daarmee de stijging van de consumptie van groente. Maar met de halvering van de aardappelconsumptie sinds 2000 is er toch echt wel iets in ons eetpatroon aan het veranderen. Echt, met elke oudere die overlijdt, is er bij wijze van spreken een aardappelklant minder.

Soms, of misschien toch wel redelijk vaak, heb ik het gevoel dat er bij veel bedrijven weinig kookkennis en weinig kennis over het koken van consumenten thuis aanwezig is. Het lijkt wel of bereidingswijzen of recepttips ‘ook nog even op de verpakking’ moeten. En echt door en door testen of hetgeen er staat klopt, dat zie ik maar heel zelden. Nog minder zie ik dat er gekeken wordt naar het resultaat als iemand iets te kort of te lang heeft bereid, of de oven met iets hoger of iets lager heeft gestaan dan voor het recept nodig is.

Betty Crocker in Amerika doet precies het tegenovergestelde. Die fabrikant test z’n producten uitentreuren. Te veel warmte, te weinig, te klein gesneden of juist te groot: wordt allemaal nagegaan. Betty Crocker test met verschillende soorten olie en boter en in verschillende pannen. Inmiddels kent het bedrijf de marges waarbinnen de consument nog tevreden is met het eindresultaat.
Nu gaat het bij Betty Crocker vaak om bakwerk, maar ik ben ervan overtuigd als een teler, producent of een supermarkt op dezelfde manier de kennis van zijn of haar producten opbouwt en de kennis van de consument over die producten daarop laat aansluiten, er veel te winnen valt. Voor die marktpartij zelf en vooral ook voor de consument.