Vleursvloer: Boni in Amersfoort

0
Leestijd: 4 minuten

Sinds het uitbreken van de coronacrisis doe ik mijn boodschappen het liefst dichtbij. Daardoor ben ik van supermarkt geswitcht. Ik doe nu meestal boodschappen bij de Boni.

Vleursvloer
Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelenwinkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper. Reageren? Mail evelyn @ct-company.nl.

Amersfoort telt drie Boni-supermarkten. Die in de wijk Hoogland ligt dicht bij waar ik woon. Ik wil niet ver van huis, bovendien is de Boni niet zo druk als andere supermarkten en de paden zijn breed genoeg. Er mogen maximaal 73 mensen naar binnen, dat staat op een bordje bij de ingang. Hoe Boni dat bijhoudt, geen idee (gebruikte winkelwagens bijhouden, zou kunnen), maar naar mijn idee zijn die 73 er eigenlijk ook nooit. (Nee, ik heb de klanten nog nooit echt geteld, da’s waar.) Het leuke van boodschappen doen bij de Boni is dat ik deze supermarkt opnieuw ontdek, en ook meer ga waarderen.

Vorig jaar is deze supermarkt – eindelijk – verbouwd. En Distrifood meldde een tijd terug dat Boni het assortiment verkleind heeft, maar zo ik ervaar ik dat niet.

Presentatie van luxe koeken in de Boni in de wijk Hoogland in Amersfoort.

Vóór de verbouwing van deze Boni zeiden we thuis altijd tegen elkaar: ‘Je moet er gewoon kopen wat ze hebben, maar niet met een lijstje voor een recept naar binnen gaan, want dan mis je vaak toch nog een paar essentiële ingrediënten en moet je alsnog naar een andere winkel.’ Maar: de laatste tijd kan ik eigenlijk alles van mijn lijstje vinden. Het assortiment is weliswaar niet heel diep, maar wel breder dan voorheen. Er is venkel, er zijn zakjes ongezouten notenmix, er zijn zelfs twee merken biologische karnemelk, allebei in 1-literformaat, en er zijn blikjes ansjovis. Oké, van de laatste maar één soort, maar hoeveel soorten heb je nodig?

Ook van appels en peren zijn minder soorten beschikbaar dan bij andere formules, maar het is er. Ik mis wel het aanbod blauwe bessen en frambozen, maar een goede aardbeienaanbieding compenseert dat dan wel weer. En er zijn geen groene lasagnebladen, geen kranten of kleine kuipjes Bertolli-margarine, maar die kan ik ook missen. Wat heet, het vermindert mijn keuzestress aanzienlijk. Geen 4 schapmeters margarine om uit te kiezen, maar 1 meter. Hoewel, keuzestress… ik loop nu al jaren voor deze rubriek in allerlei supermarkten rond, echt keuzestress heb ik eigenlijk nooit. Ik heb tot nu toe nooit spijt gehad van impulsaankopen uit nieuwsgierigheid voor bepaalde artikelen. Maar ‘wij in de sector’ moeten natuurlijk blijven beseffen dat lang niet iedereen altijd zo veel keuze wil hebben, al was het maar vanwege een beperkt budget of een boodschappenmoment in alle haast.

Wat me verder opgevallen is, is dat Boni een mooie slag in vers gemaakt heeft: er is een hele goede brood- & banketafdeling, met bake-offbrood naast het fabrieksbrood. En speciaal desembrood met cranberry’s en rozijnen. Erg lekker en voor een heel schappelijke prijs van € 1,39. Daar betaal ik bij de bakker al snel ruim 3 euro voor. Ook de speciale vleeswaren zijn goed. En tot mijn verrassing valt de verse pizza thuis zeer in de smaak.

Dan naar de kassa. Ik denk dat de Boni goed loopt, waarschijnlijk beter dan vóór de coronacrisis. Ik merk het aan het feit dat ze sneller extra kassa’s opendoen. Vaak – niet altijd – iemand die de winkelwagens schoonmaakt. En op de parkeerplaats is meer ruimte nu. Hoe dat kan? Voorheen was de parkeerplaats een geasfalteerd terrein, iedereen parkeerde maar zo’n beetje zoals het ‘m uitkwam, maar sinds een tijd hebben we de reguliere parkeervakken en nu parkeert iedereen netjes dichter naast en tegenover elkaar en zodoende kunnen er nu meer auto’s staan dan eerst.

En dan de kassabon. Die valt elke keer mee. Dat zit ‘m in meerdere factoren: in het feit dat de producten vaak toch net iets goedkoper zijn, dat het brood significant goedkoper is, dat het huismerk G’woon goedkoper is en er minder premiumproducten verkrijgbaar zijn en ik dus minder verleid word.

Wie mijn rubriek in FoodPersonality door de jaren heen een beetje heeft gevolgd, weet dat ik gewoonlijk juist naar lekkere en verrassende artikelen op zoek ben, of ik nu voor deze rubriek op stap ga of gewoon mijn boodschappen doe. Maar eigenlijk wil ik in deze ‘coronatijd’ maar kort in de supermarkt rondlopen en alleen maar gezonde en noodzakelijke boodschappen kopen, en verder niet. De lekkere dingen kopen we momenteel vooral in speciaalzaken en op de markt, om ook deze ondernemers een beetje te steunen – op dat desembrood met cranberry’s en rozijnen na dan. En om de horeca-ondernemers te ondersteunen, halen we één keer per week een lekkere maaltijd bij een van de restaurants in Amersfoort.

Natuurlijk is Boni een merkendiscounter, dat merk je aan de ontbrekende voorzieningen. Er is bijvoorbeeld geen zelfscan en je groente en fruit moet je zelf afwegen. Desondanks, nu ook ik ‘versober’, is Boni niet alleen de supermarkt dichtbij, maar ook een goed alternatief waar je prima je boodschappen kunt doen en intussen je portemonnee spaart.

Als we bedenken dat het consumentenvertrouwen flink is gedaald, de kans op werkeloosheid nog steeds groot is (ondanks de versoepelingsmaatregelen) en de economische recessie die ondanks de versoepelingsmaatregelen toch nog wel degelijk in aantocht is, dan lijkt mij een Boni als deze een prima toekomst te hebben.