Vliegtuigmaaltijden thuisbezorgd en een Volkswagen-koelkast

0

In deze tijd van een consument die niet meer overal zomaar heen kan of wil, komen bedrijven met steeds ingenieuzere ideeën. Of kunnen we sommige ideeën volslagen doorgeslagen noemen?

Het regent elke dag nieuwe bijzondere ideeën in deze lockdownperiode die op z’n einde lijkt te lopen. De pijn bij bedrijven is dan ook groot. Overal regent het winstwaarschuwingen, omzetverliezen en grimmige vooruitzichten. Op de beurs heeft het ene bedrijf last van de toeristensector die niet meer bestaat, of afhankelijkheid van oliebedrijven die het als klant heeft. De horeca-uitbaters bedenken afhaalinitiatieven die allemaal ‘coronaproof’ zouden moeten zijn, of uit eten of ergens drinken op anderhalve meter afstand, zelfs van het personeel en zo maar door.

Cateraar Maison van den Boer heeft uitstel van betaling aangevraagd. De baas van Burger King zegt zich niet meer te kunnen voorstellen dat de horecawereld ooit nog in de oude vorm kan herstellen. Chef-kok Emile van der Staak van het fameuze ‘De Nieuwe Winkel’, een restaurant in Nijmegen, zegt dan weer: ‘laat maar, onze klandizie kwam uit het hele land’. Daar kun je inderdaad niet tegenop bezorgen en ‘take-away’en’.

Gisteren kwam er weer iets nieuws over de mail; een online-bierproeverij. Je gaat naar de Mitra, en ‘bierdeskundige’ Fiona de Lange legt dan online zoomend uit wat je dan aan het proeven bent. Gezellig.

Afgelopen week kwam in Rusland de vliegmaatschappij Ural Airlines met het idee van ‘vliegmaaltijden bezorgen’. Waarom? Russen die wel eens vliegen, zijn kennelijk rijkere Russen (niet zoals in ons land, waarin in mei en juni Schiphol opeens door duizenden dichtgelopen was). En die rijkere Russen kunnen nu ook niet meer vliegen. En dus mist Ural Airlines zeg zo’n 90-95% van z’n omzet (wat wij allang weten via die discussie over steun aan KLM). En dan? Dan verzinnen we ‘vliegmaaltijden’. Maaltijden die de maatschappij uitdeelde tijdens vluchten. Op zo’n dienblad. Als troost. En omdat je dan als rijkere Rus toch nog een beetje het ‘gevoel van vliegen’ hebt. Je krijgt zo’n maaltijd ook echt op zo’n dienblad, met Ural Airlines-logo en al.

Denkt zo’n Rus dan niet: nou, dank je wel, maar door jullie maaltijden te bestellen besef ik des te meer dat ik niet vlieg en in een lockdown zit?

Om het niet nog erger te maken: we hebben nergens kunnen lezen dat die maaltijden ook echt ‘ingevlogen worden’, vanuit één productielocatie. We zijn het Russisch niet machtig, helaas.

Volkswagen… Autofabrikanten moet óók wat. Er rijdt niet zoveel meer, en dus staan overal in het westen showrooms vol auto’s, maar zonder geïnteresseerden. En juist in deze tijd is Volkswagen bezig met een super-retro-initiatief, de herlancering van de beroemde Volkswagen-bus. Die waarmee hippies vanaf de jaren zestig en gezinnen in de jaren erna op vakantie gingen.
Nee, nee, het is geen idee van Volkswagen.

Etna, producent van huishoudelijke apparaten, heeft een Volkswagen-koelkast ontworpen, oftewel een koelkast die de herkenbare en bekende neus heeft van die Volkswagen-bus. (O, de licentie zal vast van Volkswagen zijn, dus toch nog iets om mee te verdienen voor ‘das Autoproduzent’).

‘Zo kun je iedere dag van het gevoel van vrijheid en blijheid genieten, want ook thuis kun je de mooiste avonturen beleven’, lezen we in het persbericht.

En denkt de Volkswagen-liefhebber dan niet: nou, dank je wel, maar dan word ik voortaan elke keer als ik in de keuken ben, eraan herinnerd dat ik niet met mijn eigen Volkswagen-bus op vakantie kan? Kun je succesvol marketing bedrijven op grond van gevoelens van nostalgie? Nostalgie naar een tijd waarin de consument alles mocht?