Zachter of harder voor elkaar in de tijd na corona

0

Heel wat wereldbeschouwers krijgen in media de ruimte om alvast ‘over de schutting van de coronacrisis’ heen te kijken. We waren al goed bezig en de coronacrisis zet aan tot meer, zegt de Britse geograaf Danny Dorling. Maar mensen zullen ook altijd egoïstisch blijven.

‘Samen de crisis bestrijden’, een land in een collectieve rouw en iedereen helpt elkaar, applaudiseert voor elkaar… Of is dat maar tijdelijk? Zijn we solidairder met elkaar nu we deze crisis meemaken? Of drijven we steeds meer van elkaar af, bijvoorbeeld in groepen die die anderhalve meter heel serieus nemen en groepen die dat maar aanstellerij vinden, bijvoorbeeld?

Dat willen ook marketeers in onze sector weten. Zal de consument meer in zichzelf gekeerd gaan leven? Of zal het collectieve verband juist meer gewaardeerd worden?

Allerlei wereldbeschouwers krijgen dezer dagen in allerlei media de kans op te vertellen hoe zij denken dat de samenleving er straks veranderd door zal zijn. In NRC Handelsblad van dinsdag 19 mei is dat de Brit Danny Dorling, geograaf, die net een boek aan het schrijven was over veranderingen in een samenleving en dat boek tijdens de coronacrisis versneld naar de drukker stuurde.

Volgens Dorling waren we ons in het westen al bewust van onze ‘kwetsbaarheid’, maar dan vooral de kwetsbaarheid van de aarde. We letten al meer op het milieu, dus. Maar daar is nu de ‘kwetsbaarheid van onszelf’ bijgekomen.

Een bijzondere boodschap heeft deze Dorling: de coronacrisis heeft duidelijk gemaakt dat politici en bestuurders juist dat doen dat ze anders nooit hadden gedaan. Bijvoorbeeld: daklozen in hotels laten overnachten. Niet omdat ze met daklozen begaan zijn, nee, omdat die daklozen enorme besmetters zouden kunnen worden. Zijn bevinding: ‘Geloof politici niet als ze zeggen dat iets niet kan.’ Na de coronacrisis zullen we meer van bestuurders gedaan kunnen krijgen, deze tijd heeft de westerse mens gezien dat er enorme steunpakketten kunnen worden gecreëerd, dat daklozen in hotels mogen slapen, dat politici zomaar enorme voorzieningen in de gezondheidszorg kunnen treffen. Dus er zal meer oppositie van de burger komen.

Maar we worden toch ook empathischer voor elkaar, wellicht? Dat ligt er maar aan in hoeverre we in het westen de huidige vorm van kapitalisme willen aanhouden. Daar zegt Donning dit over: “Er zullen altijd mensen zijn die ontzettend egoïstisch zijn, ook in een epidemie. Maar in goede tijden worden ze binnen de perken gehouden, in slechte tijden worden dergelijke grootverdieners ‘welvaartscheppers’ genoemd.”