Zuivelbedrijven, kies maar: kwaaie boeren of Jan Bennink

0
Leestijd: 4 minuten

In Nederland is FrieslandCampina op het laatste nippertje ontkomen aan trekkers voor de deur van het hoofdkantoor in Amersfoort. In Frankrijk ligt Danone onder vuur door een heel andere activist, Artisan, met Jan Bennink (foto) als extra verzetswapen.

De resultaten van FrieslandCampina lieten te wensen over. Dat zei ook ceo Hein Schumacher zelf, die de cijfers presenteerde. De omzet daalde nog niet eens zo hard, maar het bedrijfsresultaat was aanmerkelijk lager dan een jaar eerder. De omzet over 2020 kwam uit op € 11,1 miljard, 1,4% lager dan 2019. Maar het bedrijfsresultaat was € 268 miljoen, maar dat is maar liefst 38% minder dan 2019. Waardoor dat komt? Vooral omdat FrieslandCampina geen melkpoeder voor baby’s meer door de grens van Hongkong en China kan krijgen, door coronamaatregelen. Dat was altijd een belangrijke afzetmarkt. Toen jaren geleden in China een voedselvergiftigingsschandaal met melkpoeder aan het licht kwam, kochten Chinezen zelfs hier in Nederland grote blikken in de supermarkten en drogisten, er was een run op. Die situatie is nu volstrekt tegengesteld.

En degene die dat flink pijn doet, zijn de leden-melkveehouders van FrieslandCampina, zo’n 11.000 in totaal. De melkprijs die zij ontvangen, daalde met bijna 6%. Ook krijgen ze geen contante nabetaling. Er worden geen ledenobligaties uitgegeven. De rente op bestaande ledenobligaties wordt wel uitgekeerd, maar iets minder dan vorig jaar. In Het Financieele Dagblad liet voorzitter van de coöperatie Frans Keurentjes weten dat dat alles bij elkaar een lid-melkveehouder zo’n € 10.000 tot wel € 20.000 aan inkomsten op jaarbasis kan schelen.

En toen begon de activistische boerengroepering Farmers Defence Force zich te roeren – we kennen ze nog… van de trekkers op het Malieveld, op de snelwegen, bij de provinciehuizen in Den Bosch en Groningen en van de blokkades van dc’s van AH, Jumbo en Deen. Op naar Amersfoort, klonk het eergisteren in de media. In Amersfoort is het hoofdkantoor van FrieslandCampina.
Maar het ging niet door. De actie werd afgeblazen. Anders gezegd, Bas Roelofs en alle anderen konden kennelijk gisteren gewoon aan de achterkant van het gebouw hun auto de garage in rijden. Als ze al niet thuis werken, uiteraard.

En Danone? Ook gedoe, maar wel van een andere soort. Ook de resultaten van Danone zijn moeizaam, maar dat is dan weer omdat door de coronamaatregelen bijna niemand meer zo’n flesje water van Evian of Volvic koopt voor onderweg, iedereen was veel thuis, hoeven we allemaal niet meer uit te leggen, ook in Frankrijk en andere Europese landen. En thuis is gewoon een kraan. Neenee, zo denken wij, maar de Fransen niet. Fransen kopen flessen water en drinken niet uit een kraan. Maar een krimpverpakking met zes grote tweeliterflessen water in een Leclerc of Intermarché kost wel even iets anders dan zo’n mini-lurkflesje uit een convenienceformule in de binnenstad. Vergelijkbaar met wat brouwers meemaken, krattenomzet in de super versus glazenomzet in de kroeg. De omzet van water bij Danone daalde met ongeveer € 1 miljard. Danone heeft ongeveer € 25 miljard jaaromzet, maar de ‘divisie water’ schijnt volgens Het Financieele Dagblad een vijfde van het totaal te zijn.

En daarom stijgt het aandeel op de Franse beurs maar niet, zeker niet in vergelijking met vergelijkbare grootheden als Unilever, Nestlé en Procter & Gamble. Het aandeel Danone is flink gedaald; in september 2019 nog rond de 80 euro, vandaag de dag rond de 55.
En dus staan ook in Parijs de boeren met trekker klaar? Hoewel, de Fransen kunnen er ook wat van, hoor. Ook zonder gele hesjes. Nee, in dit geval gaat het om activistische aandeelhouders. Emmanuel Faber, ceo en voorzitter, heeft van zijn twee koppige functie er al een af moeten hakken, hij is voortaan voorzitter en er moet nu een nieuwe ceo komen. Dat melden we eerder al. Bijzonder ook, omdat hij een soort Franse Paul Polman was; duurzaam-duurzaam-duurzaam… Duurzaam, allemaal prima, mag allemaal, maar niet als het aandeel zakt. Danone heeft twee luizen in de beleggerspels, Bluebell Capital Partners en het Amerikaanse Artisan Partners (bijzonder dat zo’n geldwolfbedrijf zich op z’n Frans ‘ambachtelijk’ noemt, maar dat terzijde). In de gelederen van Artisan zit; Jan Bennink. Hoe zat het ook alweer? Het Financieele Dagblad van gisteren weet het nog precies: “De in Groningen geboren Bennink is bepaald geen onbekende van het bedrijf. Hij werkte bij de grootste voedselmultinational ter wereld en Danone kent hij van binnenuit. Bennink leidde jarenlang de zuivel- en speciale voedingsmiddelendivisies. In 2002 vertrok hij naar voedingsbedrijf Numico, voorheen Nutricia. Dat bedrijf verkocht hij in 2017 weer aan Danone. Zelf hield hij € 87,4 miljoen aan deze verkoop over, door contant gemaakte aandelen en opties.”

Ja, inderdaad, en daarna liet hij in Nederland nog even Douwe Egberts opblazen als ware het een teststraat in Bovenkarspel. ‘DE Master Blenders’ de koffietrots van de Amsterdamse beurs. Maar niet voor lang. Ceo Jan Bennink verkocht het aan de Duitse familie Reimann; uiteraard, met ook wat extra’s voor hemzelf, kunstje uitgevonden, kunstje nagedaan. ‘Greed is good’, Gordon Gekko, Wall Street, Michael Douglas, zoek maar op, filmgeschiedenis, maar in Nederland bleek het de rauwe werkelijkheid te zijn. Bewonderd onder diehard-liberalen die waardering hebben voor een financieel goochelaar die er zelf met dat konijn uit de hoge goed vandoor ging voor in de pan, verguisd door de rest. De voormalige sociaal-geograaf blijkt nu ‘open te staan’ voor de post van president-commissaris. O? Dat is toch net de functie die Faber behouden heeft?
Dus, zuivelfabrikant, kies maar. Wat zou je willen, belaagd worden door kwaaie mannen met trekkers of door kwaaie mannen met spreadsheets? Doe ons maar de eerste. Die hebben soms dan wel rare uitspraken over ‘wij zijn de joden’ en zo. Maar dat is eerder een gebrek aan opletten tijdens de geschiedenisles.