Jan Derck van Karnebeek kreeg niet meteen een nieuwe baan

Het Financieele Dagblad heeft geregeld profielen van ondernemers, zakenmensen, ceo’s etc. in de krant staan. Afhankelijk van de vraag in hoeverre zo iemand bij jou als lezer bekend is, kijk je daarnaar. Het gaat ook lang niet altijd over Nederlanders. Een staalgigant uit Duitsland, een internetbaas uit China, de volwassen kinderen van Bernard Arnault van LVMH…Er kan ook wel een nadeel aan kleven, zo’n profiel. Geregeld worden dan mensen benaderd die de persoon in kwestie kennen. En die zijn dan weer zeer lovend over die persoon. Aardig om te lezen, maar het knuffelgehalte is niet wereldschokkend.

Dat gevoel krijg je een paar keer ook bij het profiel van Jan Derck van Karnebeek, de man die jarenlang bij Heineken werkte en binnenkort ceo zal zijn bij FrieslandCampina, als opvolger van de naar Unilever vertrokken Hein Schumacher. Voormalig Heineken-cfo René Hooft Graafland noemt Van Karnebeek ‘een teamspeler’. Ja, oké, maar dan beland je op het niveau ‘Virgil van Dijk vindt dat Memphis Depay goed kan voetballen’ of ‘Trijntje Oosterhuis vindt dat S10 goed kan zingen’.

Het opmerkelijkste uit het profiel is wellicht dat Van Karnebeek niet zomaar de banen voor het oprapen had toen hij bij Heineken vertrok. Van Karnebeek vertrok bij Heineken omdat niet hij, maar Dolf van den Brink destijds de nieuwe ceo van Heineken werd. Van Karnebeek zegt daar zelf ook iets over in dat profiel: hij had aanvankelijk niet verwacht dat hij een van kroonprinsen zou zijn als opvolger van Jean-François van Boxmeer. En hij is er niet bitter over, want de ‘leiderschapsrace verliep eerlijk’ en hij vindt zelf dat Van den Brink ‘de post verdiend heeft’. Maar toch vertrok hij. “Nee, ik vind het niet leuk om tweede te worden”, aldus Van Karnebeek in zijn eigen profiel.

Maar: hij had verwacht dat hij buiten Heineken snel een nieuwe functie zou vinden. En dat viel tegen, de headhunters belden maar niet. Hij ging op reis met elk van zijn vier volwassen kinderen. ‘Door de status die hij dacht te hebben overgehouden aan zijn baan daar, voelde hij zich soms te groot om elders te solliciteren”, lezen we ook. Die opmerking zal ook van hemzelf komen. Een tegelspreuk in de trant van ‘als het geluk u niet opzoekt, zoekt u dan zelf het geluk op’ en een gesprek met een lotgenoot veranderde dat. Wat vind je dan belangrijk? ‘De natuur’ en ‘invloed hebben op de strategie’ en dat alles leidde tot zijn aanstelling afgelopen september bij GreenV, een bedrijf in de tuinbouwsector, dat ‘kastechnologie’ aanbiedt.

De rest is geschiedenis: FrieslandCampina haalde hem daar kennelijk weg. Hooft Graafland en ene Hans Erik Tuijt (ook uit de Heineken-gelederen van toen) vinden het logisch dat Van Karnebeek na zeven maanden weggaat bij GreenV. Tuijt zegt dat Van Karnebeek FrieslandCampina zogezegd ‘niet kan weigeren’, vanwege de vele merken en Van Karnebeek ziet hij als een merkenstrateeg.

En dat komt dan vooral door: meer ambachtelijke bieren, de ciders (denk aan Jillz) en vooral ook door Heineken 0.0, dat uit de koker van Van Karnebeek lijkt te zijn gekomen. Inderdaad, Heineken en alcoholvrij, dat was jaren geleden nog een lastige, omdat de brouwer met Buckler bijvoorbeeld heel lang geleden door cabaretier Youp van ’t Hek zo gefileerd was. Dat trauma is in Amsterdam en Zoeterwoude lang gevoeld.

Gé Lommen